Al Nour, Blekerstraat 17, 9718 EH Groningen
binnezijde pui al nour
geit eet de bast eraf
glimmend van plezier
grote zaal
herentoilet
jonge boompjes als handgrepen voordeur
kleden uit Maly
kleine zaal met tadelakt fontein
lichtstraat Al nour
rode nis
tadelakt wastafel
toilet-douche
toiletten afrikaanse stijl

Het bouwen en vormen van Al Nour.

Leem is het meest gebruikte materiaal (16 ton). In het gebouw zijn diverse soorten en kleuren Leem uit verschillende streken in Europa aangebracht. Zoals de diep rode in de gang uit Zuid Frankrijk, de okergele uit Zuid Limburg, de grijze uit Groningen en de witte uit Engeland.

Bijna elke kleur Leem heb ik op een verschillende manier aangebracht, zodat "de huid van de leemsoort" er telkens anders uitzien.

Tadelakt is verwerkt In de keuken en douche (turkoois), binnenzijde van de douche/toiletten en het fonteintje in de kleine zaal (warm wit).
Deze marmerpleister komt uit Marokko, is waterdicht, en ziet eruit als marmer. Deze (vloeibare) marmer geeft me de mogelijkheid, om net als met Leem, heel plastisch te werken.
Tadelakt is "Berbers" en betekent wrijven. In de laatste fase van de afwerking wordt de kalkpleister dan ook gewreven met een kiezelsteen. Na uitharding is het steen geworden.

De toiletgroep is geheel van leem opgetrokken, evenals de binnenmuren van de beide zalen.
Het dak van de wc’s staat los van het plafond, de verlichting hieronder versterkt het "huisje". Het gebogen dak wordt gevormd door gebogen wilgentenen ( wilgen zijn ge-willig). De twijgen in de middelste wc zijn door een geit geschild, waardoor ze licht zijn. Die in de heren wc zijn ongeschild.

Er is heel organisch gebouwd. De schoonheid en charme van het gebouw heb ik ingepast of versterkt.
De grote zaal heeft een prachtige lichtstraat, maar ook rioleringsbuizen en waterleidingen (met geruis ), die plotsklaps uit het plafond komen. Heb gekozen voor hun gebogen vorm, geluid-geïsoleerd met een hennep isolatie-deken en een laag leem erop. zacht en hard. De leidingen werden er stil van... en mooi?

In de lichtstraat van de grote zaal hangen kleden uit Maly, Afrika. Deze kleden zijn gemaakt van katoen en beschilderd met o.a......Leem! Ze heten "Bogalons" of te wel "modderdoeken".

De gang naar de toiletten heeft een kromming op het smalste punt gekregen, om hier de doorloop als prettig te ervaren. Die kromming geeft een bolling aan de andere kant, die op haar beurt weer een heel aparte sfeer aan de grote zaal geeft.

De vloer van de gang is ook van Leem, zgn stampleem. In deze laag is de vloerverwarming gelegd. Hieronder ligt een plaat Pavatex-isolair. Deze is gelegd in een dunne en natte Leemlaag om de ondergrond uit te vlakken en vering te voorkomen.
Als toplaag is een oliehoudende leem aangebracht. Met je blote voeten op zo"n vloer......

De koude buitenmuren zijn warmte geiïsoleerd met Pavatex, een soort zachtboard, waarop weer leem is aangebracht. Deze houtvezelplaat is gemaakt van slechts.... bast en spinthout. Dit afval hout van de houtzagerijen wordt vermalen en gekookt tot een soort brinta en dan weer geperst tot platen. De hars die in de bast zat, zit nu om elk houtdeeltje, dat nu droog blijft, zonder chemische toevoegingen! Ook na drie jaar in de compostbak, wordt de buitenkant groen, maar van binnen droog en gaaf!
Pavatex isoleert zeer sterk warm/ koud, en vormt een enorme buffer om warmte en geluid door te laten.

De verwarming zit in de vorm van "waterslangen" rondom in alle muren tot 1.80m, die weer verbonden zijn met de verwarmingsketel. Deze stookt het water op tot slechts 60%u02DAC. (bij radiatoren is dit 90%u02DAC).
De muren worden vanbinnen-uit helemaal opgewarmd en stralen hun warmte de ruimte in. Het is dan ook heerlijk om tegen zo"n (knuffel)muur te zitten. Deze stralingswarmte dringt diep door in je lijf en de ruimte. Deze direkte methode van verwarmen geeft minimale stroming in de luchtcirculatie en dus zeer weinig stof in de lucht. Het is een gezonde warmte. En we hebben geen lelijke verwarmings opstakels in de zaal.
Door het zeer grote oppervlakte en die enorme massa van muren, blijft het warm als de deur open staat.
Radiatoren daar en tegen, brengen de warmte eerst naar het plafond waar het afkoelt en neerdaalt. Dit geeft luchtstroming, afkoeling en stof in de lucht-ruimte. Deze "gebakken lucht" verdwijnt ook gelijk als de deur of raam open staat.

de (beuken)houten vloeren in de beide zalen zijn op een "verende" ondergrond gelegd. De vloer wordt daardoor minder hard en vriendelijker voor onze lichaams-gewrichten.
Het contact van de huid met de vloer is ook prettig. We hebben namelijk een olie en een onderhouds-zeep aangebracht. Dit i.p.v. een blanke lak. Een laagje verf/lak, hoe dun ook maar, brengt een scheiding aan tussen onze huid en het hout, waardoor deze snel koud zal aanvoelen. De olie zorgt voor een goed contact met het "warme" hout.

De verlichting zijn dim-bare spaar/tl-lampen met een hoogfrequentie. Dus zonder hinderlijk zoemen en trillend licht. Okie verlichting

De ruimtes worden geventileerd d.mv. een Co2 meter. Naarmate er meer zuurstof (O2) verbruikt wordt, gaat de afzuiging sneller draaien en wordt er meer verse lucht in de studios aangezogen. Geen handbediening, alles gaat automatisch.

Het keukenblok is gemaakt van accacia hout. Dit is een zeer warrige houtsoort, maar geeft daardoor een mooie tekening. De turkooise tadelakt-wand heeft een zachte verticale glooiing, het aanrechtblad heb ik daar horizontaal (met een holle plint) in mee laten vloeien. Het gebouw had deze vorm. Met veel plezier heb ik deze vorm benut.
De luifel boven het aanrecht is een restant van de zeer voormalige portiek met deur zoals deze ooit in 1932 is gebouwd.

Historie van het gebouw. Voor de nieuwbouw van het huidige pand in 1932, stonden op deze 180 m2, 5 huisjes, die slechts via stegen te bereiken waren. De nieuwbouw kreeg een garage, met uitgang aan de Jozef Israëlstraat. In de kleine zaal zijn de ringen aan het plafond voor de takel nog te zien.

De voorpui is gemaakt van Siberisch lariks. De beide handgrepen van de deur zijn jonge boompjes (lijsterbessen). De verse bast is er door een geit afgekloven. Het geheel is geschilderd met WoodCare (onzichtbaar), dat het hout niet doet verkleuren en droog houdt.

Al Nour heeft een unieke sfeer door z"n vormgeving en de Leem. Leem heeft prachtige eigenschappen; het verkleurt niet, geeft ruimten een heel eigen sfeer, is anti-statisch en zonder chemische toevoegingen. Daarnaast is het accoustisch heel prettig.

Leem moet je een keer ervaren hebben om te voelen wat het met je doet. Ik heb Leem in vele aard-kleuren en mooie toevoegingen.

Op 17 maart 2003 heeft de moeder van Noor de eerste steen gelegd en haar vader heeft op 3 september 2004 Al Nour officieel geopend. Al Nour betekent "licht"

Samen met anderen heb ik het centrum met veel inspiratie gebouwd.

Ebel Glastra, Leem-werk.